Van asfalt naar avontuur rond Windhoek
Na dagen stof happen kiezen Lisette en Marco voor een rustig rondje over asfalt rond Windhoek. Lang duurt dat niet. Zodra een onverharde weg het landschap in verdwijnt, wint de nieuwsgierigheid het opnieuw van het plan. Niet veel later staan ze oog in oog met gnoes, bavianen en nieuwsgierige giraffen.
Santos Adventure LiteGeen typisch fietsland
Na twee jaar onderweg door Afrika voelen we ons inmiddels aardig thuis op het continent. We zien ontelbare wilde dieren en iedere ontmoeting blijft bijzonder. Maar wat we vandaag meemaken, zo dicht op een grote stad én vanaf de fiets, hebben we nog niet eerder ervaren.
Namibië staat in Afrika niet bekend als fietsland. Heel anders dan landen als Malawi of Oeganda, waar overal gefietst wordt en de fiets voor veel mensen het belangrijkste vervoermiddel is.
Hier zijn de afstanden groot, de gravelwegen ruig, de wind hard en het stof overal aanwezig. Op de stoffige wegen kom je vooral andere bikepackers tegen.
Even asfalt
Na dagen gravel wilden we gewoon even ontspannen over het gladde asfalt rond Windhoek fietsen. Even uitwaaien, even geen stof.
Maar hoe gaat dat? Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Na een kilometer of twintig strak asfalt zien we een kleine onverharde weg verdwijnen in het landschap. Eén blik is genoeg. Voor we het weten draaien we het gravel weer op.
Oog in oog met wilde dieren
Niet veel later staan we ineens oog in oog met een gnoe. Even verderop worden we omsingeld door een groep bavianen. Indrukwekkende dieren, maar niet bepaald onschuldig. Wie ooit in Afrika is geweest weet dat je voor bavianen echt moet oppassen. Ze zijn slim, sterk en totaal niet bang voor mensen.
Dus stevig doortrappen dan maar.
De nieuwsgierigste dieren van Afrika
En dan staan we oog in oog met de meest nieuwsgierige beesten van Afrika: giraffen.
Iedereen die in Afrika is geweest weet dat giraffen je altijd belangstellend aankijken, zonder een spoortje van angst of vluchtgedrag. Ze hebben gewoonweg niet zoveel vijanden en staan rustig te knabbelen op takjes en twijgjes, terwijl ze ons ondertussen nauwlettend in de gaten houden.
En als je op de fiets bent wordt zo’n ontmoeting alleen maar intenser.
Eerst rijden we nog zo voorzichtig mogelijk naar ze toe, maar al snel merken we dat de giraffen zelf alleen maar dichterbij willen komen. Dus stappen we af.
Mens en giraf kijken elkaar aan.
We kunnen rustig wat plaatjes maken en voor heel even hebben we het gevoel dat er echt contact ontstaat. Misschien is de wens de vader van de gedachte, maar het gevoel is er niet minder bijzonder om. Als fietser sta je altijd dichtbij en midden in de natuur. En vandaag wel heel letterlijk.
Samen verder
Als we weer opstappen en verder fietsen, beginnen de giraffen met ons mee te draven.
Wat een ervaring.
Soms verandert een simpel fietstochtje onverwacht in een dag die je niet snel meer vergeet.
