East Wolfway: Gravel, heide en bridleways in het echte Engeland

Als Luc en Annette besluiten om samen met Carolien en Annemiek de East Wolfway te fietsen, ontstaat een bikepackingtrip vol vriendschap, avontuur en typisch Engels landschap. In vier dagen trekken ze door Suffolk: langs stille bossen, kustdorpjes, heidevelden en eindeloze bridleways. Het wordt een afwisselende gravelroute met verrassingen in elke kilometer. Van UFO-spots tot landgoederen en avondsunsets op verlaten paden. Een persoonlijk en inspirerend verhaal voor iedereen die zin heeft in een toegankelijk bikepacking-avontuur door het echte Engeland.

 Annette Duetz & Luc van Wanroij en, Carolien Duetz & Annemiek Bekkering
 Santos Adventure Lite & Cross Lite

Proloog – Rotterdam naar de ferry

Als je mooie dingen doet, volgen mensen dat graag. Dat merkten we al toen we honderd dagen door Nieuw-Zeeland fietsten. Soms krijgen we een like, soms een reactie en af en toe vraagt iemand of hij mee mag op een volgende reis. Een maand geleden kwam zo’n verzoek. Of we als tour guides te boeken waren. Dat leidde tot een afspraak met twee nieuwe reisgenoten: Carolien Duetz (zus van) en Annemiek Bekkering, olympisch zeilster.

Het plan: de korte versie van de East Wolfway fietsen. Een offroad tocht vanaf Harwich langs de kust van Suffolk en via het binnenland terug. Met dezelfde bepakking als tijdens onze 100 dagen in Nieuw-Zeeland, maar nu voor zes dagen. Voor het eerst vertrekken we gewoon vanaf huis. Geen fietskoffers, geen dozen. Om 18.30 uur fietsen we richting de ferry. Avondzon, stilte in de polders en een vertrouwd ritme. Het avontuur is begonnen.

Dag 1 – Harwich naar Leiston

Na een goede nacht op de ferry stappen we over op een klein bootje richting Felixstowe. Daar wacht nog een tweede pondje. Zodra die aanmeert, begint het echte offroad werk. De eerste kilometers zijn pittig: los zand, diepe sporen en veel lopen. Carolien belandt in de brandnetels, Annette later ook. In Rendlesham Forest verandert het landschap volledig. Heidevelden in zachte tinten en rustige paden. We bezoeken de plek die op de kaart staat aangegeven als UFO-landing, een grappige onderbreking.

Later vindt Luc een losgelopen biggetje. We zoeken even rond en uiteindelijk komt een boer op een quad aanrijden om het dier op te halen. De route voert ons verder langs kleine dorpen en singletracks. Aan het eind van de middag bereiken we Applefields Campground in Leiston, tussen appelbomen en bramenstruiken. We eten pizza in het dorp en kruipen daarna onze tent in.

Dag 2 – Leiston naar Earsham

De eerste kampeernacht is goed verlopen. Vandaag staat er ongeveer honderd kilometer op het programma. We rijden door Minsmere en Dunwich Forest: rustig, groen en vol wildlife. Reeën, fazanten en mooie gravelstroken wisselen elkaar af. In Southwold drinken we koffie. In Lowestoft, het meest oostelijke punt van Engeland, eten we fish and chips. Daarna volgen lange stukken bridleways over landgoederen en tussen de weilanden door. Tegen de avond bereiken we Earsham. In de lokale pub drinken we iets en daarna slapen we in een klein huisje. Voeten omhoog, chocolade op tafel en een film aan. Een fijne afsluiting van een lange dag.

Dag 3 – Earsham naar Framlingham

Onze benen voelen zwaar, maar onze eetlust groeit. De route is vandaag korter: ongeveer zestig kilometer. Na zeven kilometer zien de zusjes Duetz een bord naar een brouwerij. Het lijkt een perfecte stop, maar helaas is de brouwerij dicht voor koffie. We fietsen door naar Halesworth, waar een bakkerij vol scones, brownies, rolls en taart op ons wacht. Alles gaat op tafel. Bijna alles wordt besteld.

Daarna volgen grote landgoederen, jachthonden en Land Rovers. We plukken bramen langs de weg voor extra energie. De route golft zacht door het landschap.Vroeg in de middag komen we aan op Netheroaks Campground, een natuurcamping in het bos met een buitendouche. We nemen de tijd, bouwen rustig kamp op en fietsen later naar Framlingham voor het avondeten en een bezoek aan het kasteel. Bij terugkomst zitten we bij het kampvuur met marshmallows en vertellen we elkaar verhalen.

Dag 4 – Framlingham naar Harwich

De laatste dag lijkt rustig, zonder grote hoogtepunten. Juist daardoor vallen details extra op. De een ziet binnen een kilometer vijf verschillende soorten wijken, de ander herkent geuren of gewassen in het veld. In Woodbridge lunchen we met smoothies en koeken. Een langzaam leeglopende band wordt vervangen. Daarna fietsen we door Ipswich, waar de afwisseling in huizen en straten opvallend groot is.

Na Ipswich volgen opnieuw prachtige bridleways: door velden, langs hagen, tussen bomen en soms dwars over landgoedwegen waar niemand te zien is. Het is stil en mooi. Omdat we pas om 21.00 uur in onze hut kunnen, rekken we de dag. In Manningtree eten we snacks op een terras. Daarna fietsen we de laatste 25 kilometer richting Harwich in avondlicht.

Bij aankomst blijkt er een ciderfeest bij de pub. Het perfecte moment om na te praten over de mooiste stukken van de route. De conclusie is duidelijk: de East Wolfway is toegankelijk, afwisselend en eigenlijk de hele tijd leuk. Met of zonder kamperen.