De nachtelijke avonturen van Andries

De nacht is een leuk onderdeel tijdens het wildkamperen in de tropen. Het is bijna 12 uren donker en de omstandigheden zijn totaal anders dan in het mij zo bekende Europa. Hoewel ik de nacht zeker niet spannend vind, heeft het nog wel steeds iets erg avontuurlijks. Ik hou wel van de nacht.

Tijd om de dag nog eens door te nemen en lekker uitrusten na de gedane inspanning. Ik heb in mijn leven nog nooit gepiekerd tijdens een nacht en doe dat in m'n tent ook niet.
Heb je een probleem en je kunt er iets aan doen dan moet je dat gaan doen. En hoef je er daarna niet meer over na te denken. Heb je een probleem waar je niets aan kunt doen dan hoef je er ook niet meer over na te denken. Dus "why worry?" Tijdens deze tocht heb ik tot nu toe veel vaker in het wild overnacht dan ik dacht. Zeker ruim meer dan de helft van de overnachtingen. En dan gebeuren er natuurlijk onverwachte dingen.

image2

Zo had ik een goede plek gevonden in een palmbomen plantage voor palmolie. Voor mij is het gebruikelijk om pas tegen het schemer mijn tent op te zetten zodat ik bijna zeker weet dat niemand mijn slaapplek kent. Het was schemer en ik was net begonnen met het opzetten toen ik het idee had dat er toch iemand aankwam. En ja hoor ik zag iemand aankomen die iets in zijn hand had. De kans was klein dat hij langs mijn plek zou komen dus een beetje verscholen hield ik hem in de gaten. Maar hoe is het mogelijk hij kwam precies langs mijn plek en zag mij. Ik liep naar hem toe en zag dat hij een vogelkooi met een doek erover bij zich had. Na een goed gesprek in het Thais bleek hij inderdaad op zoek naar vogels. Ik kon mijn locatie niet meer veranderen en dacht dat deze vogelaar niet het type was die 's nachts met een groot mes zou terug komen. Toch gaat het inslapen daarna wel iets lichter dan gebruikelijk.

Zo lag ik een volgende keer ook mooi verdekt tegen een ondoordringbare achtergrond en goed zicht naar de andere kant. Het was omstreeks 01.30 uur toen ik dacht dat er iets was. En ja daar kwamen op een behoorlijke afstand twee heldere lichten aan. Zo te zien krachtige hoofdlampen die mijn kant op kwamen. Ik kreeg podverdikke niet eens goed de gelegenheid om mijn tent uit te komen toen ze al bij mijn tent stonden. Hoe was dit nu weer mogelijk?
Met twee super felle lampen op mij gericht zag ik dat het twee mannen in T-shirt waren en in korte broek met slippers. Ze hadden alle twee een stok bij zich met aan het eind een machete. Tijdens een gevecht met deze twee jonge kerels zou ik in een keer door al mijn pleisters zijn geweest. Een van de mannen liet mij echter een buidel zien waarin twee dikke vissen zaten. Ze waren kennelijk op zoek naar vissen en niet naar illegale wildkampeerders. Een van de mannen liep met zijn slippers het ondoordringbare gewas in waar ik zorgvuldig was uit gebleven ivm dodelijke spinnen, de meest gevaarlijke slangen enz. Het bleek dat er na een paar meter een stroompje was waar zich natuurlijk deze dikke vissen kennelijk ophielden. Ik denk dat ze zich realiseerden dat met deze kampeerder in de buurt het vissen niet ideaal zou zijn. Waarschijnlijk had ik mijn tent precies op hun looproute neergezet. Na een hartelijke groet vertrokken ze weer en ik kroop weer in mijn te warme tent met de vraag of ze dit bezoek aan mij nog met anderen gingen delen.

Door deze ervaringen was ik nog voorzichtiger geworden. En weer lag ik midden in de nacht te luisteren. Hoor ik wat?? Ja achter mijn rug. Snel draai ik mij om.
En ja hoor.......grrr.....shit....shit....shit. Andries snel, snel, snel.....strek...strek..strek.. Ik voelde het niet aankomen maar toen het er was wist ik dat er een kramp aankwam in de hamstring van mijn rechterbeen. Dit was nu al de derde keer in twee jaar en ik wist ook deze keer de echte kramp te voorkomen. En ik voelde gelukkig dat de aankomende kramp er uit ging. Dit was natuurlijk geen goed teken en de kramp zou kunnen terug komen. De hele nacht was dus voorzichtigheid geboden op de hobbelige ondergrond. Erg rustig bewegen en niets plotseling meer. Het kruipen uit de tent van 1 meter hoog voor het nachtelijke pissen zou ook heel behoedzaam moeten zijn. Daarna begon het nadenken hoe dit toch zou kunnen komen. Te weinig rust, te weinig zout en mineralen, te veel kilometers, ouder worden enz.

image4

Met Luisa had ik een plek uitgezocht in een rubberbomen plantage. Het was zo te zien een ongebruikte want de rubber opvangbakjes hingen op de kop en verder was het onder de palmbomen niet echt goed onderhouden. Meestal is dit wel het geval. We waren mooi uit het zicht van de weg en een behoorlijk eind de plantage ingegaan. Maar je raad het al midden in de nacht zo rond 1 uur waren er plotseling stemmen en ook waren er plotseling lichten zichtbaar. Twee mannen met hoofdlampen op begonnen de bomen te kerven zodat het rubber er uit kon vloeien. Uiteraard zagen ze onze tenten en begonnen tegen ons te praten. Ik besloot terug te praten in mijn allerbeste Thais maar ging m'n tent deze keer niet uit. Het stikte er werkelijk van de muskieten en ik was benauwder voor deze muskieten dan twee hardwerkende mannen die het kennelijk te heet vonden om overdag dit werk te doen. Dit waren geen mensen met kwade gedachten en nadat ik veelvuldig het woord oké had gebruikt hoorde ik van hen ook oké. Daarna verdwenen de mannen weer en mijn zweten kon verder gaan. Toch was ik blij dat er geen muskieten in mijn tent waren want een heel klein muskietje kan het je met z'n zoemen heel lastig maken.

image5

Maar dan nog een werkelijk dodelijk nacht. Het was weer warm in m'n tent en dan voel ik elk kriebeltje op mijn lichaam. Toen ik de tent neerzette was mij niet iets bijzonders opgevallen. Het zal weer rond 2 uur zijn geweest dat ik wakker werd en een kriebeltje voelde. Even krabben en weg. Even later weer een kriebeltje even wrijven en klaar. Maar dit ritueel kwam steeds terug en uiteindelijk de lamp maar aangedaan. En zie daar, er liepen een paar mieren in de tent. Ik dacht nog; deze zullen wel met de bagage meegekomen zijn. Met een doekje de rakkers vermoord en ik kon weer rustig slapen. Maar een tijdje later waren ze er weer en er begon mij een figuurlijk lichtje te branden. Dit konden wel eens termieten zijn die door het tentzeil binnen kwamen. Daarna begon een uitermate vervelende zoektocht naar het gat en ik zag dat er veel in een hoek zaten. Maar draaien en keren en zoeken tussen tassen en rommel en slaapmatjes naar een piepklein zwart gaatje is geen pretje terwijl het zweet uit alle poriën komt die ik heb. Hierbij komt nog dat deze rakkers het niet leuk vinden dat je zoveel van hun kennissen vermoord en dus de overlevenden beginnen je dan te steken. Na veel gedoe en geplak met ducked tape dacht ik een overwinning te hebben behaald. In een overwinningsroes viel ik een beetje in slaap. Tegen het licht worden waren ze echter met nog grotere getale in m'n tent terug. Ik vluchtte er uit. Het bleek dat ze via een andere voor mij geheime route door het tentzeil naar binnen kwamen. Een paar redelijke gaten in het grondzeil van mijn bijna nieuwe tent waren het gevolg. Wel jammer.
Wat wel weer een mooie filosofische ervaring was die ik hiervan meeneem is dat het er kennelijk niet toe doet hoe groot en sterk je bent om een gevecht te winnen. Het is tactiek, vastberadenheid en nu en dan wat verliezen accepteren die het gevecht doen winnen. Waarschijnlijk heeft de grote Chinese filosoof Sun Tzu ook ooit in een tentje gelegen en hier wat inspiratie opgedaan.

image6

Luisa, Bas en ik zochten een plek en Bas wilde graag in een palmplantage kamperen want dat had hij nog niet gedaan. Dus op een goede plek aangekomen hoorden we behoorlijk geritsel in de bomen. Wij zagen een flinke troep apen die ons in de gaten hield. Ze sprongen van tak tot tak en we zagen er altijd wel een. Ze waren van het vervelende soort, namelijk de makaken. Deze staan er om bekend dat ze mensen soms zeer dicht naderen en er ook niet voor schuwen om dingen te pakken of mee te nemen. We besloten dus om de tenten wat bij elkaar te zetten en een goed verdedigingsplan op te zetten. Onze fietsen werden strategisch neergezet en alle bagage werd van de fietsen gehaald en in de tent gedaan. We besloten dat om de beurt de wacht houden niet nodig was en dat we elkaar zouden waarschuwen bij een totale aanval van onze verre verre verre bloedlijnen. Maar zoals te verwachten was gebeurde er absoluut niets behalve dat we alle drie behoorlijk licht hadden geslapen.

image7

Tijdens het trekken van mijn fiets de jungle in viel mij al op dat het een plek was met veel variatie aan planten en bomen. Mijn plek was prima en de jungle geluiden waar mijn deel. Maar ongeveer een uur voor zonsondergang gebeurde er iets merkwaardigs. De volumeknop werd door een onzichtbare hand steeds iets harder gezet. Ik kon het haast niet geloven zoveel geluid. De krekels die altijd het meeste geluid hebben, hadden moeite om er nog boven uit te komen. Het werd een heksenketel van geluid en ik had geen idee welke beesten dit allemaal veroorzaakten. De meeste waren verticale geluiden, dus ik denk vooral van vliegende beesten. Toen het echter donker was kon ik ook duidelijk de horizontale geluiden horen van volgens mij ook beesten. Jeetje wat een herrie. Krju Krju piewiet piewiet kra kra kra kahie kahie enz. Het was zo erg dat mijn eigen oorsuizingen kinderspel waren bij dit geweld. Voor de eerste keer zou ik moeten overwegen om oordopjes in te doen. Heel wat anders als "stille nacht heilige nacht" dacht ik nog. Nadat het ongeveer twee uur donker was begon het geluid af te nemen en konden de krekels weer de overhand krijgen. Tegen 11 uur was de rust weder gekeerd en ik kon weer naar mijn eigen vertrouwde oorsuizingen luisteren. Ik hoorde midden in de nacht nog een grote tak van een boom vallen maar verder bleef het rustig. Hoewel er een paar honderd meter voor mijn kampeerplek nog wel een waarschuwingsbord stond met een tapier er op nam ik aan dat die niet zoveel lawaai zouden maken.
Na een prima nachtrust werd ik ongeveer een half uur voor zonsopkomst weer geconfronteerd met het aanzwellende geluid en toen ik vertrok was het geluidsniveau weer op volle strekte. Wat een ervaring!!

image8

Maar wat ik ook een heel leuk moment vond was toen ik vrij kort na het donker worden mijn eerste vuurvliegjes zag. Op veel plekken zie je er vaak wel een paar en ik vind ze prachtig om te zien. Maar op deze plek kwamen er steeds meer bij en de omgeving werd gewoon verlicht door deze vliegjes. Er moeten er honderden geweest zijn. Mijn poging om ze te tellen mislukten steeds omdat ze ook steeds door elkaar heen vliegen, wat het tellen behoorlijk lastig maakt. Maar het was een fascinerend gezicht. Het zal mij lang bij blijven. Het was een beetje feest vieren. Ik heb er wel drie uur naar zitten kijken en kon er geen genoeg van krijgen. En dan is het zoals het is. Er zijn geen goede of slechte vuurvliegjes en ze vliegen niet in de verkeerde richting of te dicht bij elkaar. Er is geen goed of fout in de natuur. Wat is de natuur toch prachtig om in te mogen zijn. Dit zijn de ervaringen die mijn tochten speciaal maken.

Groet, Andries!


Meer mijn Santos en Ik rijders

Johan de Maeyer

Johan de Maeyer

Op 9 juli 2015 deed ik de 3 beklimmingen van de Mont Ventoux (vanuit Bedoin, Malaucene en Sault) in één rit. 141 km en 4357 hoogtemeters. Dit op mijn Santos Race Lite die ik voor de gelegenheid ontdaan had van spatborden, lichten en drager. Hij heeft het schitterend gedaan!!

mvg Johan De Maeyer,
België

Lees verder

Rick Coreelmont

Rick Coreelmont

Ben heel blij met het resultaat en de nieuwe vork die jullie eind vorig jaar hebben omgewisseld.

Voor mij de ultieme beachracer!

Grt
Rick Coreelmont

Lees verder

Bijls-maatjes on tour

Bijls-maatjes on tour

Op de flanken van de Posbank bij Rheden even tijd voor zelfgemaakte cappuccino.

Marjo op haar Travel Lite, Erik op de Travelmaster 2.8. In training voor de eerste fietsvakantie.

Lees verder

Bert Drolenga

Bert Drolenga

Ervaringen met de Santos Travelmaster 2.8 alu.

In november 2009 heb ik mijn tweede Santos fiets gekocht. De eerste fiets was een STR01 met Rohloff naaf en ketting. De tweede een Travelmaster 2.8 alu met Rohloffnaaf en tandriem.

Lees verder


Contact
Schillingweg 41
2153 PL Nieuw-Vennep
+31 (0) 252 426 123
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
www.santosbikes.com
 
           


Vind een dealer
Vind een dealer bij jou in de
buurt en test je favoriete fiets.
 
Stel je fiets samen
Stel je fiets samen en bouw
'm op zoals jij dat wilt.
Eenvoudig.


Aanmelden Nieuwsbrief
Als eerste op de hoogte van Santos nieuws.